بخش خبری الف
"سازمان بین المللی شفافیت" که بر اقدامات بین المللی در امور ضد فساد و رشوه نظارت میکند، اعلام کرد: همزمان با اینکه رسوایی هایی مربوط به فساد یکی پس از دیگری دولتهای سراسر جهان را به وحشت انداخته است، به نظر میرسد که مجامع بین المللی در حال شکست در مبارزه با پدیده رشوه و فساد مالی هستند.
به گزارش الف، "سازمان بین الملل شفافیت" در نشست دو روزه "سازمان همکاری و توسعه اقتصادی" در گزارشی اعلام کرد که خیلی از کشورهای جهان بر این موضوع اذعان کرده اند که تلاشها برای مبارزه با پدیده فساد مالی و رشوه در کشورها اندک شده است و آنها به طور واقعی به قولهای خود در این راستا عمل نکرده اند.
این سازمان خاطر نشان کرد که فقط تاکنون چهار کشور آلمان، نروژ، سوئیس و ایالات متحده به طور فعالانه قوانین ضدفساد و رشوه را اعمال و به طور فعالانه اصول کنوانسیون ضد فساد سازمان همکاری و توسعه اقتصادی را اجرا میکنند.
پیشتر انگلیس نیز این کنوانسیون را امضا کرده بود اما نسبت به اجرای کامل مفاد آن بی توجه بوده است.
این سازمان به یک مورد شایع شدن پدیده رشوه در انگلیس در سطح بالا اشاره کرد که براساس اعلام این سازمان، یک شاهزاده سعودی صدها میلیون دلار حق پورسانت به خاطر یک قرار داد نظامی دریافت کرده است.
سازمان بین الملل شفافیت اعلام کرد، ایجاد موانع در تحقیقات در مورد پرونده های فساد و عدم بودجه رسانی در ادامه روند پرونده های مرتبط، مبارزه با پدیده رشوه و امور ضد فساد در کشورهای مختلف را با چالشهای جدی روبه ساخته است.
کنوانسیون ضد رشوه در سال 1997 امضا شد و در سال 1999 به مرحله اجرا درآمد. هدف این کنوانسیون، تعهد گروهی کشورهای صنعتی برجسته برای جلوگیری از رشوه های خارجی بوده است. این کنوانسیون مورد تایید 38 کشور قرار گرفت و به تغییرات چشمگیر در لوایح ملی ضد فساد و رشوه کشورها کمک کرد.
در همین حال "کوباس دا سواردت" مدیر کل موسسه بین المللی شفافیت به سوالات خبرنگاران در مورد اقدامات این سازمان برای مبارزه با رشوه و فساد مالی پاسخ داده است. بخشی از این مصاحبه به قرار ذیل است:
سوال) به نظر می رسد که شما در نبرد با چالشهای فراوان حضور دارید. چطور می خواهید در این نبرد که پول حرف اول و آخر را میزند پیروز شوید و عاملی را جایگزین پول کنید؟
پاسخ) چندین سال است که فساد مالی و رشوه به پدیده ای که حتی شایع تر از بیماری آنفولانزای خوکی است تبدیل شده است. بنابراین مجامع بین المللی باید برای جلوگیری از گسترش این پدیده در هر سطحی به طور فعالانه عمل کنند تا بدین وسیله معاملات تجاری و اقتصادی بدون هیچ رشوه یا فساد مالی انجام شود. با یک طرح کلی و بین المللی و مورد تایید مجامع بین المللی (البته با همکاری همه) می توان ظرف چند سال مانع از گسترش بیشتر این پدیده شد.
سوال) پیشتر به این موضوع اشاره کرده بودید که فقدان یک عزم سیاسی بین المللی مانع از ریشه کنی فساد مالی در جهان شده است. آیا این بدان معنا نیست که دولتها تا زمانی که شرکتهایشان از رشوه و فساد مالی سودهایی میبرند، توجه ای به مبارزه با رشوه یا فساد مالی ندارند؟
پاسخ ) فکر نمی کنم این گونه باشد. ما در یک جهان به هم مرتبط زندگی می کنیم. باید با یکدیگر همکاری کنیم. لازم است که در این مقطع زمانی همکاری بین المللی بهتری در مبارزه با رشوه و فساد مالی انجام گیرد. اگر دولتها در سراسر جهان در این راستا با یکدیگر همکاری نکنند، شرکتها در جهان مطمئناً در آینده به خاطر پدیده رشوه و فساد مالی با مشکلات جدی روبه رو خواهند شد. بنابراین به نفع مجامع بین المللی است که در راستای مبارزه با رشوه و فساد مالی اقدامات جدی انجام بدهند. درست است که پیشرفتهایی در این زمینه حاصل شده است اما این اقدامات کافی نیست. یکسری پرونده های رشوه یا فساد مالی در کشورها واقعا در این مقطع زمانی غیرقابل تصور است. برای نمونه مسئله رشوه به یک شاهزاده سعودی از سوی انگلیس از این دسته است.
اگر هم اکنون به شرایط کشورها در سراسر جهان نگاه کنید، متوجه می شوید که پدیده رشوه و فساد مالی تقریبا در هر کشوری با سطوح مختلف وجود دارد و ریشه کنی آن عزم جدی نیاز دارد.
موضوعی که رشوه یا فساد مالی به دنبال خود خواهد داشت، کم رنگ شدن عدالت اجتماعی در جوامع مختلف است. باید پذیرفت که دنیای فعلی در مقایسه با دنیای 50 سال گذشته بسیار متفاوت شده است و مردم امروز به دنبال عدالت اجتماعی در جامعه شان هستند.
|