در هر کشور قدرتهای زیر وجود دارد :
- تنضیم قوانین و مقررات و مدیریت بر نیروهای نظامی و انتظامی
- اداره قدرت قوه قضایی
-  اداره قدرت های بسیار بالای موجود در قوه مجریه
- اداره قدرت بالای قوه مقننه
- اداره قدرت در شوراهای شهر و روستا
- اداره قدرت های دیگر در داخل و خارج
اگر تحزب نباشد چه کسانی این قدرت ها را در اختیار می گیرند. تصور کنید باندی از دوران پس از جنگ شکل گرفته باشد این باند که متشکل از چند همشهری و برخی هم جبهه ای ها و هم فکرها بوده قطعا باید از شورای شهرها شروع کرده سپس در مجلس و قوه مجریه نفوذ نماید. اما اگر شرایط کشور همراه بوده و آنها توانسته باشند بر اعتقادات و ایمان و باورهای مردم  سوار شوند باند در مدت کوتاه بر قوه مجریه نیز دست  یافته. این باند اگر بتواند در عین سوار بودن بر باورها و اعتقادات مردم با قدرت های خارج و باندها و گروههای قدرتمند خارجی قراردادهای  نانوشته داشته  و آنها بر اساس تحکیم موقعیت آن حرکت کنند. در مدت کوتاه تری قدرت آن باند عمق خواهد گرفت. در این شرایط تنها و تنها بیداری مراجع و یک حرکت انقلابی می تواند به این حرکت قهقرایی خاتمه دهد وگرنه کشور در مدت کوتاه به سمت دیکتاتوری و استبداد پیش می رود. این باند می تواند با ایجاد جو امنیتی در کشور و گلاویز شدن با قدرتها، زمینه تهدید نظامی کشور را فراهم کند. بگونه ای که صد نقطه مهم کشور توسط موشکهای ویرانگر دشمن مورد هدف قرار گرفته و با خاک یکسان شوند. فضای کشور صد در صد نظامی شود. این باند حاکم هم برای اینکه همچنان بر اعتقادات مردم سوار باشد یک سری عکس العملها نشان دهد . چند موشک شلیک کند . چند حرکت نظامی برنامه ریزی شده و هماهنگ شده انجام دهد و سپس با نظامی شدن کامل فضای کشور و در شرایطی که هیچ منتقدی جرات ابراز مخالفت ندارد سایت ها و روزنامه ها به شدت کنترل شوند. ابتدا بصورت موقت قدرت برخی دستگاههای تصمیم گیری از قبیل مجلس و قوه قضائیه و ... کنترل می شوند و سپس سیستم جدیدی طراحی شود مثلا در آن سیستم، قدرت برخی دستگاهها کاهش یا افزایش می یابد. شیوه دست یافتن به قدرت از طریق انتخابات تغییراتی می کند و قدرت تاثیر گذاری مستقیم رای مردم کاهش  یابد و ... نظام حکومتی مصر، الجزایر ، لیبی و سوریه در ایران اجرایی شود. در شرایط عادی ایجاد چنین وضعیتی بسیار سخت یا غیر ممکن است اما در شرایط فضای نظامی شرایط در مدت 2 تا 3 سال برای اجرای چنین سیستمی فراهم خواهد شد.
اما اگر سیستم حزبی در ایران تقویت شود و احزاب بتوانند با بهره گیری از اعتماد و رای مردم در مجلس و دستگاه اجرایی قدرتمند شوند. در واقع مردم قدرتمند شده اند چرا که احزاب بر خواسته از رای مردم هستند. البته حزبی که حداقل تا حد مشخصی مثلا یک میلیون نفر عضو نداشته باشد با محدودیت هایی در کسب قدرت مواجه شوند و ملاک حمایت از احزاب و گسترش نفوذ آنها در قدرت میزان فعالیت های آنها و تعداد اعضای آنها باشد. احزاب به دلیل اینکه برگرفته از بتن مردم و نخبگان ملت هستند و توسط اعضای حزب کنترل می شوند استیضاح می شوند ساختار تشکیلاتی دارند و نیرو پرورش می دهند و آرمان و اهداف قابل محاسبه مشخص دارند، ضرورت هر جامعه رو به ترقی می باشند. احزاب با قدرتی که در شوراهای شهر و روستا، قوای مقننه و مجریه کسب می کنند قادرند در توسعه و پیشرفت کشور نقش سازنده ایفا نمایند و کشور را از تهدید های داخلی و خارجی بیمه کنند. احزاب قوی ضامن حرکت خردمندانه و مانع دیکتاتوری در هر کشور می باشند.